Het zweet stond op onze hoofden toen we aan het eind van een toffe musical-in-1-dag klaar waren met de voorstelling. Ik (Elles) vind dat altijd een heerlijk moment: na al het ‘musicalgeruis’ met ons team even lekker rustig opruimen. Soms komen kinderen of leerkrachten vragen of ze kunnen helpen en andere leerlingen roepen nog een keer ‘doei mevrouw!’ of geven een high five als ze langs ons lopen met hun jas aan en tas op de rug om naar huis te gaan.

Op een van die momenten kwam een klein groepje enthousiaste meiden wat giechelend naar Suzanne toe. Het blijft toch wel een beetje spannend om zo’n musicaljuf-voor-1-dag aan te spreken.

‘Mevrouw, mogen we u wat vragen?’

Wat een beleefdheid! Dat maken we wel eens anders mee. 

‘Heeft u misschien een tweelingzus?’

Die vraag hadden we nog niet eerder gehad.

Ja, Suzanne is de zus van Elles, maar tweelingzus… Er zit welgeteld 13 jaar verschil tussen ons. Dat kun je toch niet echt ‘tweeling’ noemen. En daarbij: veel mensen reageren verbaasd als ze horen dat wij zussen zijn.

Suzanne antwoordde dus: ‘Nee, ik heb geen tweelingzus. Maar waarom denk je dat?’

En daar kwam de aap uit de mouw.

‘Nou, we waren aan het oefenen met het dansfilmpje en toen zagen we uw tweelingzus ook ineens erbij komen.’

Dat was goed opgemerkt!

Iedere groep oefent voorafgaand aan de musical-in-1-dag één of twee liedjes, afhankelijk van het project. En daar zit ook (bijna) altijd een dansfilmpje bij. Dit doen we expres, want zo onthouden de kinderen vaak beter de liedteksten.

Bij sommige liedjes wordt de groep in twee of drie groepjes verdeeld en zij doen dan andere bewegingen. En ja… dan zie je dus dubbele Suzannes in beeld!
(zie filmpje aan het eind van de blog voor een kort fragment)

En toen volgde er dus een kort lesje over video editen aan dat enthousiaste groepje meiden.

Tevreden huppelden ze daarna de school uit.
Weer een beetje wijzer!